Архив | Մայրենի RSS for this section

Փոխադրություն

Կարտոֆիլը տոպրակում

 

Աշակերտ ուսուցչին հարցերց.

  • Դու շատ իմաստուն ես, և միշտ երջանիկ, օգնիր ինձ էլ այդպիսին դասնալ, — ուսիչիչը համաձայնեց և խնդրեց աշակերտին՝ իր հետ կարտոֆիլ և թափանցիկ տոպրակ բերել:
  • Ամեն անգամ, երբ ինչ-որ մեկը քեզ նեղացնի՝ ավելացրա նրա անունը կարտոֆիլի վրա և գցիր տոպրակի մեջ:
  • Եվ վե՞րջ, — հուսահատվեց աշակերտը:
  • Ո’չ, դու պետք է այդ տոպրակը ամենուր քո հետ տանես:

Աշակերտը համաձայնվեց: Որոշ ժամանակ անց՝ տոպրակը լցվեց և ծանրացավ: Այն ամենուր իր հետ տանելը դժվարացավ: Իսկ առաջին դրած կարտոֆիլը սկսեց փչանալ և ահավոր հոտ տարածվեց ամենուր: Աշակերտը վերադարձավ ուսուցչի մոտ:

  • Այս բեռը այլևս հնարավոր չէ տանել, ուրիշ մեթոդ ասա:
  • Լսի’ր, նույն բանը քեզ հետ է կատարվում, ուղղակի դու այդ միանգամից չես նկատում: Ես քեզ հնարավորություն տվեցի կողքից դիտել այդ: Մյուս անգամ, երբ ուրիշին նեղացնելուց լինես կամ ուրիշից նեղանալուց, հիշի’ր՝ քայլերը դառնում են սովորություն, սովորությունը-բնավորություն: Եվ այդ ամեն-ինչը մեռ է դառնում քո հոգում:

թարգմանություններ

Монах и проститутка Читать далее…

10.09.2019 հայոց լեզու

17.Գտի՛ր սխալ գրությամբ բառերը և ուղղի՛ր:

Ա. Երփներանգ, արփի, փրփրել, փափուկ, սրբազան, ճամփորդ, համբերություն, դափնի, շամփուր:
Բ. Կարթ,խորթ, զվարթ, պարթև, նյարդ, թարթել,երդվել, փարթամ:

18.Գտի՛ր սխալ գրությամբ բառերը և ուղղի՛ր:

Ա.Համարձակ, բարձունք, վերադարձ, վարձատրել, հարցուփորձ, հարձակում, մրցույթ:
Բ. Դեղձ, դաղձ, դեղձանիկ, բաղձանք, օձանման, ատաղձագործ:

 

19.Գտի՛ր սխալ գրությամբ բառերը և ուղղի՛ր:

Ա. Զմրուխտ, ապուխտ, բախտավոր, թախտ, խեղտել, կխտար, խրոխտ, ողկույզ, տախտակ, նախկին:
Բ. Ճեղքել, կմախք, աղքատ, կողպեք, վղտալ, եղբայր, սանդուղք:

 

  1. Տրված բառերի կազմությունն ու գրությունը բացատրի՛ր:

ա) Անհյուրընկալ, զրուցընկեր, դյուրընկալ, գահընկեց, անընդհատ, համընթաց:

բ) Միջօրե, հանապազօրյա, ոսկեզօծ, ապօրինի,առօրյա, առօրեական, բացօթյա, բարօրություն, զօրուգիշեր:

գ) Մանրէ, վայրէջք, հնէաբան, որևէ, երբևէ:

21.Որտեղ անհրաժեշտ էը գրի՛ր:

Անակնկալ, անըմբռնելի, օրըստօրե, ակնթարթ, անընդմեջ, լուսընկա, մթընկա, համընդհանուր, մերթընդմերթ, անընթեռնելի,ակնհայտ, անընդհատ, անհյուրընկալ, սրընթաց:

 

22.Կետերի փոխարեն դհդկամ  թ գրի՛ր:

Ընդացք, ընդհարձակ, անընդատ, ընդմիջել, ընդանուր, ընդամենը, ընթանալ, ընթրել, ակնթարթ, անդադար, ընթերցել, ընդառաջ, անընթեռնելի:

Շարադրություն

Այս ատրի ամռանը շատ շոգ էր, բայց հանկարծ ուժեղ ցրտեց: Ի՞նչն է պատճառը, ի՞նչն է, ինչի՞ պատճառով է Արևը բարկացել (կամ նեղացել): Հնարավոր է մենք ենք սխալ գործել: Ինչու՞, ի՞նչ սխալ ենք գործել: Ես չեմ հասկանում՝ ի՞նչն է պատճառը: Բայց միևնույնն է կարծում եմ արը կների մեզ՝ սխալ գործելու համար՝ նույնիսկ, եթե անցնի մեկ տարի:

Արևի մոտ

Մի որբ երեխա՝ ցնցոտիներ հագած` կուչ էր եկել հարուստ տների պատերի տակ: Մեջքը հենել էր մի հարուստ տան պատին և մեկնել էր ձեռքը դեպի մարդիկ: Նոր էր բացվել գարունը, մոտակա սարերը կանաչին էին տալիս, և գարնան անուշ արևը բարի աչքերով էր նայում ամենքին: Մայթերով անցուդարձ էին անում մարդիկ, և ոչ մի մարդ չէր նայում, չէր ուզում նայել խեղճ ու որբ երեխային: Երբ արևը կամաց-կամաց թեքվում էր մոտավոր կանաչ սարերի հետևը, սկսեց փչել մի ցուրտ քամի, և երեխան դողում էր՝ խե՜ղճ ու անտուն:

-Ախ, կարմիր արև, բարի՜ արև, դու էիր միայն ինձ տաքացնում, հիմա ո՞ւր ես գնում, թողնում ես ինձ մենակ՝ այս ցրտին ու խավարին. ես մայր չունեմ. ես տուն չունեմ, ու՞ր գնամ, ու՞մ մոտ գնամ… Վեր առ, տար ինձ քեզ հետ, անու՜շ արև…

Լալիս էր երեխան լուռ ու մունջ, և արցունքները գլոր-գլոր սահում էին նրա գունատ երեսից: Իսկ մարդիկ տուն էին դառնում, և ոչ ոք չէր լսում ու տեսնում նրան, ոչ ոք չէր ուզում լսել ու տեսնել նրան…

Արևը սահեց անցավ սարի մյուս կողմը և էլ չերևաց:

-Բարի՜ արև, ես գիտեմ, դու գնացիր քո մոր մոտ… Ես գիտեմ, ձեր տունը ա՜յս սարի հետևն է, ես կգամ, կգամ քեզ մոտ, հիմա, հիմա…

Եվ խեղճ երեխան դողալով՝ հարուստ տների պատերը բռնելով, գնա՜ց, գնա՜ց, քաղաքից դուրս ելավ: Հասավ մոտավոր սարին. դժվար էր վերելքը, քարեր ու քարեր, ոտքը դիպչում էր քարերին, խիստ ցավում. բայց նա ուշադրություն չդարձնելով բարձրանում էր անընդհատ:

Մութն իջավ և կանաչ սարը սևերով ծածկվեց: Սարի գլխին փայլփլում էին աստղերը՝ կանչող, գուրգուրող ճրագների պես: Փչում էր սառը, խիստ քամին, որ ձորերի մեջ ու քարափների գլխին վայում էր. երբեմն թռչում էին սև գիշերահավերը, որոնք որսի էին դուրս եկել: Երեխան անվախ ու հաստատուն քայլերով գնում էր վերև, բա՜րձր, միշտ բա՜րձր. և հանկարծ լսեց շների հաչոց, մի քիչ հետո էլ լսեց մի ձայն խավարի միջից.

-Ո՞վ ես, ու՞ր ես գնում:

-Ճամփորդ տղա եմ, արևի մոտ եմ գնում, ասա, ո՞ւր է արևի տունը, հեռու՞ է, թե՞ մոտիկ:

Ճրագը ձեռքին մոտ եկավ մի մարդ և քնքուշ ձայնով ասաց.

-Դու հոգնած կլինես, քաղցած ու ծարավ, գնանք ինձ մոտ: Ի՜նչ անգութ են քո հայրն ու մայրը, որ այս մթանը քեզ ցրտի ու քամու բերանն են ձգել:

-Ես հայր ու մայր չունեմ, ես որբ եմ ու անտեր…

-Գնանք, տղաս, գնանք ինձ մոտ, – ասաց բարի անծանոթը և երեխայի ձեռքից բռնելով՝ տուն տարավ:

Նրա տունը մի խեղճ խրճիթ էր. օջախի շուրջը նստած էին բարի մարդու կինն ու երեխք փոքր երեխաները: Նրա խրճիթին կից մի մեծ բակում որոճում էին ոչխարները: Նա հովիվ էր, սարի հովիվ:

-Սիրելի երեխաներս, ձեզ եղբայր եմ բերել, թող չլինեք երեք եղբայր, լինեք չորս: Երեքին հաց տվող ձեռքը չորսին էլ կտա: Սիրեցեք իրար. եկեք համբուրեցեք ձեր նոր եղբորը:

Ամենից առաջ հովվի կինը գրկեց երեխային և մոր պես ջերմ-ջերմ համբուրեց. հետո երեխաները եկան և եղբոր պես համբուրեցին նրան: Երեխան ուրախությունից լաց էր լինում և նորից լալիս: Հետո սեղան նստեցին` ուրախ, զվարթ: Մայրը նրանց համար անկողին շինեց և ամենքին քնեցրեց իր կողքին: Երեխան շա՜տ էր հոգնած. իսկույն աչքերը փակեց ու անո՜ւշ-անո՜ւշ քնեց:

Երազի մեջ ուրախ ժպտում էր երեխան, ասես ինքն արևի մոտ է արդեն, գրկել է նրան ամուր ու պառկել է նրա գրկում տաք ու երջանիկ: Մեկ էլ սրտի հրճվանքից վեր թռավ և տեսավ, որ արևի փոխարեն գրկել է իր նոր եղբայրներին և ամուր բռնել է մոր ձեռքը: Եվ նա տեսավ, որ արևը հենց այս տան մեջ է, որ ինքը հենց արևի գրկում է…

Էստաֆետա-Վիկտորինա նախագիծ

Իրավիճակը՝
Կրթահամալիրում կան նոր սովորողներ և նոր դասավանդողներ, և այս խաղով կարելի է ստուգել նոր սովորողների գիտելիքները տարբեր առարկաներից:

Խաղի կազմակերպիչներ՝
Մենուա Հարությունյան և ընկերներ

Մասնակիցներ՝
Միջին դպրոցի սովորողներ և ուսուցիչներ

Անցկացման վայր՝
Միջին դպրոց

Նպատակ՝
Հետաքրքիր խաղի միջոցով ստուգել աշակերտների գիտելիքները և շահագռգռել նոր գիտելիքներ ստանալու ցանկությունը

Խնդիրները՝
Կազմակերպել տարբեր ջոկատների համագործակցությունը

Նախագծի ընթացքը՝

Խաղում կան տարբեր առարկայական ջոկատների՝

  • Մասնակիցներ («Էստաֆետայի» խմբի մասնակցներ)
  • Պատասխանատուներ («վիկտորինայի» խմբի մասնակցներ)
  • Կազմակերպիչներ (պատասխանատու ուսուցիչներ)

Մասնակիցներին տրվում են ուղեցույցներ, որոնցով նրանք գտնում և պատասխանում են խաղի հարցերին, ստանալով գնահատականներ՝ շրջաններ, եռանկյուններ և քառակուսիներ (որոնց քանակը վերջում գումարվում է ցույց տալով մասնակցի ընդհանուր գնահատականը), որոնց գույնը կախված է առարկայից: Օրինակ՝

Ցանկալի է հարցերը տեղադրել հնարավորին չափով իրարից հեռու, պահանջելով խիստ պահպանել ուղեցույցում նշված հերթականությունը:

Առարկաների քանակը կախված է մասնակցող ջոկատների քանակից: Ամեն առարկայից պետք է լինի առնվազն երկու խումբ՝ մի խումբը՝ Մասնակիցներ  («էստաֆետային» — վազում է), երկրորդ խումբը Պատասխանատուներ («վիկտորինային» — հարցերի կողքն է կանգնած):

Ամեն առարկայից տրվող հարցերի քանակը պետք է լինի հավասար մասնակիցների քանակին:

Մասնակիցները դուրս են գալիս սկզբնակետից մի-մի հոգի 10-15 վարկյանի տարբերությամբ: Ուղեցույցի վրա նշվում են սկզբնակետից դուրս գալու և վերջնակետին հասնելու հստակ ժամանակները: Ամեն մասնակիցը անցնում է 2 փուլ:
Առաջին փուլը անցնում է առարկայական առաջին Մասնակիցներ  խմբի հետ: Երկրորդ փուլում առարկայական խմբերի մասնակիցները հերթով փոխարինում են իրար: Այսինքն՝ «Էստաֆետան» ավարտելուց, մասնակիցը ստանում է կազմակերպչից հարցերի նոր փաթեթ և փոխարինում է նախորդ («վիկտորինայի») խմբի մասնակցին (առանց խաղը դադարեցնելու):

Արդյունքներ՝

  • Սովորողը խաղի միջոցով կլանվում է դպրոցի աշխարհի մեջ  բացում իրենց գիտելիքները:
  • դասավանդողները գիտեն նոր սովորողների գիտելիքները:

Три типа человека Մարդկանց երեք տեսակները

Три типа человека

Индийская притча

Однажды Акбару, царю Индии, были присланы в подарок три совершенно одинаковых золотых фигурки и письмо. В письме говорилось, что каждая из фигурок имеет своё значение и ценность.
Մի անգամ Ակբարին՝ Հնդկաստանի թագավորին՝ նվեր էին ուղղարկված երեք նույն ոսկի մարդուկ և նամակ: Նամակում գրված էր, որ ամեն մարդուկը ունի իր իմաստն ու արժեքը:

Акбар позвал своих советников и приказал определить различия. Долго учёные мужи взвешивали их, замеряли длину, проверяли пробу золота, но так и не смогли обнаружить ни внешних, ни внутренних различий. Они только разводили руками, признавая свою беспомощность.

Ակբարը կանչեց իր օգնականներին և հրամայեց գտնել տարբերությունը: Օգնականները երկար ժամանակ չափում էին նրանց, բայց այդպես էլ չկարողացան գտնել ոչ ներքին, ոչ արտաքին տարբերություններ:

Лишь мудрец Бирбал всё не сдавался. Он нашёл маленькие отверстия в ушах фигурок, и просунул в них тоненькую золотую проволочку. У первой фигурки конец проволочки вышел из второго уха, у второй — изо рта, а у третьей — через пупок. Подумав немного, он сказал:
Միայն Բիռբալը չեր հանձնվում: Նա գտավ փոքրիկ ծակեր մարդուկների ականջներում, և մտցրեց մեջները ոսկի լար: Առաջինի մոտ լարը դուրս եկավ մյուս ականջից երկրորդի մոտ բերանից և երրորդի մոտ փորից: Մի քիչ մտացելուց հետո Բիռբալը ասաց.

— Решение загадки найдено. Первая фигурка символизирует человека, у которого в одно ухо влетает, а из другого вылетает. Вторая напоминает человека, который, едва дослушав сказанное, сразу же спешит рассказать это другим, не утруждая себя подумать над этим. Третья же фигурка схожа с тем, кто запоминает услышанное и старается пропустить это через собственное сердце. Эта фигурка наиболее ценная из трёх.
Գլուխկոտրուկի լուծումը գտնվեց: Առաջին մարդուկը ցույց է տալիս ան մարդկան՝ ումմոտ մի ականջից մտնու է, մյուսից դուրս գալիս: Երկրորդը՝ այն մարդկանց ովքեր հենց լսում են շտապում են ուրիշներին պատմել այդ: Եվ երրորդը՝ այն մարդկանց՝ ով լսածը փորձում է անցկացնել սրտի միջով, այս մարդուկը ուրիշներից ավելի թանկ է:

Իմ ամառը

Այս ամառ ես անցկացրեցի քաղաքում, բայց մենք քաղաքում էլ շատ գործ ունեինք: Ամռանը մենք տոնում էին իմ տատիկի և եղբոր ծնունդները:

Ամառվա ընթացքում կինոթատրոնում ես դիտեցի ահա այս ֆիլմերը՝
Дора и затеряный город
Форсаж: Хобс и Шоу
Аладин
Человек паук: в дали от дома
Король лев

Նաև ամառվա ընթացքում ես և իմ ընտանիքը անընդհատ խաղեր էինք խաղում:

Օգոստոսի 15-17-ը ես գնացել էի Ժայռ: Այնտեղ շա՜տ հետաքրքիր էր՝

Օգոստոսի 15-ին մեկնեցինք, Երբ հասանք տեղ և տեղավորվեցինք գնացինք լողանալու: Լողանալուց հետո հաց կերանք, և սկսեցինք պատրաստվել խաղողօրհնեք տոնին՝ պարեցին երգեցինք և գնացինք ուրիշների հետ խաղալու: Մի քիչ ուշ մեզ կրկին թողեցին մտնենք ջուրը, բայց ես չմտա: Մինչ ուրիշները լողանում էին ես փայտ էի հավաքում խարույկի համար: Երբ բոլորը դուրս եկան ջրից մենք ընթրեցինք և խարույկ վառեցինք: Մի քիչ նստեցինք խարույկի մոտ ապա գնացինք լուսնին նայելու: Երբ պարկեցինք լսվում էր ինչպես է ջուրը խփում ափին:
Հաջորդ օրը լողալուց հետո նախաճան էր, ապա մեզ մոտ հյուրեր եկան: Մենք նրանց համար պարեցինք և երգեցինք, ապա կլոր սեղան արեցինք: Կլոր սեղանից հետո էլի սկսեցինք խաղալ մեր ընկերների հետ: Ապա որոշեցին կողքի լեռը բարձրանանք: Հետո մեզ թույլ տվեցին լողալ: Մենք համարյա ամբողջ մնացած օրը լողում էինք: Լողացինք, մի-քիչ խաղացինք և գնացինք քնելու:
Հաորդ օրը առավոտյան գնացինք լճին վերևից նայելու, ապա վերադարձանք և լողացանք: Բայց թե ամեն լավ բան վերջն ունի: լողանալուց հետո մենք չորացրեցինքբ մեր շորերը և տուն գնացինք:

Ես այդպես էլ չհասկացա ուր կորավ այս ամառը:

Самоукротитель / Ինքնավարժեցնող

Самоукротитель

Ինքնավարժեցնող

 

Фурр умел становиться львом.

Ֆուռռը կարող էր առյուծ դառնալ:

 

Он выступал в цирке самоукротителем.

Նա կրկեսում ինքնավարժեցնող էր աշխատում:

 

Выбежит львом на арену, рычит, глаза сверкают.

որպես առյուծ դուրս կգա կրկեսի արենա՝ աչքերը փայլում են ինքը գոռգռում։

 

Потом превратится в человека — и как щёлкнет бичом!

Հետո մարդ կդառնա և խփեց մտրակով։

 

И снова становится львом, только присмиревшим.

Եվ նորից առյուծ դարձավ, բայց արդեն վարժեցված։

 

Через обручи прыгает, с тумбы на тумбу.

օղակի մեջով է թռճում աթոռից աթոռ։

 

Все удивлялись.

Բոլորը արմանում էին։

 

Ведь себя укрощать труднее, чем посторонних зверей.

Չե՞ որ քեզ վարժեցնելը ավելի դժվար է քան ուրիշին։

 

 

Источник: https://pritchi.ru/id_18276480

Рабобо и Улала / Ռաբոբոն և Ուլալան

Рабобо и Улала
Ռաբոբոն և Ուլալան

Рабобо работал день и ночь.
Ռաբոբոն աշխատում էր օր ու գիշեր:

И на каждого смотрел с подозрением: мешать ему будут или помогать.
Եվ ամեն մեկի վրա նայում էր կասկածանքով՝ օգնելու են իրեն, թե խանգարելու:

От мешачих прятался.
Խանգարողներից պաղկվում էր:

С помогучими дружил.
Օգնողների հետ ընկերություն անում:

А потом появилась Улала.
Իսկ հետո հայտնվեց Ուլալան:

Никто ещё так не мешал Рабобо работать.
Ռոբոբոին դեռ ոչոք այդքան չէր խանգարում աշխատել:

Но он от Улалы не убежал, а наоборот: полюбил Улалу и женился на ней.
Բայց նա Ուլալաից չփախավ՝ այլ հակառակը՝ սիրեց Ուլալաին և ամուսնացավ նրա հետ:

И всегда приговаривал:
Եվ միշտ համուզում էր նրան.

— Помешай мне работать, помешай!
— Խանգարի ինձ աշխատել, խանգարի:

Источник: https://pritchi.ru/id_33412344

%d такие блоггеры, как: